Ronald David Wood, powszechnie znany jako Ronnie Wood, to wszechstronny brytyjski artysta rockowy, autor tekstów i malarz, którego bogaty dorobek artystyczny obejmuje dekady działalności na scenie muzycznej i w świecie sztuki. Urodzony 1 czerwca 1947 roku w Hillingdon, na początku 2026 roku będzie obchodził 78. urodziny. Jest globalnie rozpoznawalny jako wieloletni gitarzysta legendarnej grupy The Rolling Stones, z którą związany jest od 1976 roku, współtworząc unikalne brzmienie zespołu i wprowadzając charakterystyczne partie gitarowe. Jego życie prywatne jest równie barwne, z trzema małżeństwami i licznym potomstwem. Ronnie Wood to postać o niezwykłej charyzmie i wszechstronnym talencie, który wykracza poza ramy muzyki rockowej, obejmując również malarstwo i działalność radiową.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na wrzesień 2024 roku Ronnie Wood ma 77 lat.
- Żona/Mąż: Sally Humphreys (od 2012)
- Dzieci: 6 (w tym Jesse Wood, Leah Wood)
- Zawód: Gitarzysta rockowy, autor tekstów, malarz, osobowość radiowa
- Główne osiągnięcie: Długoletni gitarzysta The Rolling Stones, dwukrotnie wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame
Podstawowe informacje o Ronnie Woodzie
Ronald David Wood, urodzony 1 czerwca 1947 roku w Hillingdon w Anglii, jest postacią o bogatym życiorysie artystycznym. Jego kariera obejmuje działalność muzyka rockowego, autora tekstów, producenta nagrań, cenionego malarza oraz osobowości radiowej. Wood wywodzi się z rodziny angielskich „bargees”, operatorów barek rzecznych i kanałowych, zwanych niegdyś „wodnymi cyganami”. Jego pokolenie było pierwszym w rodzinie, które urodziło się na suchym lądzie, co stanowi ciekawy element jego pochodzenia.
Życie prywatne i rodzinne
Ronnie Wood był trzykrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Krissy Findlay (1971–1978), a drugą Jo Karslake (1985–2009). Od 2012 roku jego żoną jest Sally Humphreys. Artysta ma sześcioro dzieci: córkę Leah i syna Jessego z pierwszego małżeństwa, oraz czworo dzieci z drugiego małżeństwa: Tyrone’a, Jamiego, Davida i Siennę. Posiada również wnuki. Jego rodzeństwo, bracia Art i Ted, również byli artystami grafikami i muzykami, jednak obaj już nie żyją; Ted zmarł w 2004 roku, a Art w 2006 roku. Wood angażował swoją rodzinę w projekty zawodowe; podczas trasy koncertowej w latach 2001–2002, jego syn Jesse Wood i córka Leah Wood znaleźli się w składzie zespołu The Ronnie Wood Band.
Kariera zawodowa
Początki kariery muzycznej
Kariera muzyczna Ronniego Wooda rozpoczęła się na dobre w 1964 roku, kiedy dołączył do zespołu R&B The Birds jako gitarzysta prowadzący. Już na tym etapie był współautorem niemal połowy materiału nagranego przez grupę. Następnie, w 1967 roku, Wood zasilił szeregi Jeff Beck Group jako basista, nagrywając z nimi dwa przełomowe albumy: „Truth” (1968) i „Beck-Ola” (1969). Po rozpadzie zespołu w 1969 roku, Wood wraz z wokalistą Rodem Stewartem dołączyli do byłych członków zespołu Small Faces, tworząc grupę Faces. Zespół ten szybko zdobył popularność, stając się jedną z najbardziej dochodowych grup koncertowych lat 70.
Dołączenie do The Rolling Stones
Przełomowym momentem w karierze Ronniego Wooda było dołączenie do The Rolling Stones. Po odejściu gitarzysty Micka Taylora w 1974 roku, Wood wziął udział w sesjach nagraniowych do albumu „Black and Blue”. Jego oficjalne przyjęcie do legendarnej grupy nastąpiło 23 kwietnia 1976 roku. W The Rolling Stones, Wood przejął rolę gitarzysty slide, wprowadzając do brzmienia zespołu charakterystyczne brzmienia lap steel i pedal steel. Stworzył z Keithem Richardsem unikalny styl przeplatających się partii gitarowych, często określany mianem „starożytnej sztuki tkania”, który stał się jednym z filarów brzmienia zespołu.
Warto wiedzieć: Dopiero w 1990 roku Ronnie Wood stał się pełnoprawnym partnerem w organizacji finansowej The Rolling Stones, co sformalizowało jego status majątkowy wewnątrz grupy.
Kariera solowa
Równolegle z pracą w zespołach, Ronnie Wood rozwijał swoją karierę solową. Jego debiutancki album solowy, „I’ve Got My Own Album to Do”, ukazał się w 1974 roku i zawierał gościnne występy George’a Harrisona oraz Keitha Richardsa. Działalność solowa pozwoliła Woodowi na eksplorację innych ścieżek muzycznych i realizację własnych wizji artystycznych. W latach 80. XX wieku Wood współpracował z takimi artystami jak Prince, Bob Dylan, David Bowie, Eric Clapton, Bo Diddley, Ringo Starr oraz Aretha Franklin.
Działalność radiowa
Poza działalnością muzyczną i artystyczną, Ronnie Wood od kwietnia 2010 roku prowadzi własny program w Absolute Radio. W swojej audycji „The Ronnie Wood Show” prezentuje utwory artystów, z którymi współpracował, a także swoje ulubione nagrania, dzieląc się swoją pasją do muzyki z szerszą publicznością.
Występy w filmach i TV
Ronnie Wood zaznaczył swoją obecność również w świecie filmu i telewizji. Wystąpił między innymi w ważnym filmie dokumentalnym „The Last Waltz” (1976), który dokumentował pożegnalny koncert zespołu The Band. Zaliczył również epizody w filmach fabularnych, takich jak „The Deadly Bees” (1967), „The Wild Life” (1984) czy „9½ Weeks” (1986).
Sztuka i twórczość wizualna
Ronnie Wood to nie tylko muzyk, ale również uznany artysta wizualny. Jest dyplomowanym artystą, absolwentem Ealing Art College. Jego prace malarskie, rysunki i grafiki, często przedstawiające ikony kultury popularnej, są wystawiane w galeriach na całym świecie. Dowodem uznania dla jego talentu malarskiego jest dzieło zamówione przez Andrew Lloyda Webbera, które zdobi wnętrza londyńskiego Drury Lane Theatre. Krytyk sztuki Brian Sewell określił Wooda mianem „utalentowanego i szanowanego artysty”, a program „South Bank Show” poświęcił całe wydanie jego twórczości wizualnej.
Nagrody i osiągnięcia
Kariera Ronniego Wooda została uhonorowana licznymi nagrodami i wyróżnieniami. Jest dwukrotnie wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame: po raz pierwszy w 1989 roku jako muzyk The Rolling Stones, a po raz drugi w 2012 roku jako członek zespołu Faces. W uznaniu jego działalności radiowej, w maju 2011 roku artysta otrzymał prestiżową nagrodę Sony Radio Personality of the Year za prowadzenie swojego autorskiego programu. Dodatkowo, 2 listopada 2009 roku podczas ceremonii Classic Rock Roll of Honour w Londynie, Pete Townshend wręczył mu nagrodę „Outstanding Contribution” za wybitny wkład w historię rocka.
Nagrody i wyróżnienia Ronniego Wooda
| Nagroda/Wyróżnienie | Rok | Kategoria |
|---|---|---|
| Rock and Roll Hall of Fame | 1989 | Muzyk (The Rolling Stones) |
| Classic Rock Roll of Honour | 2009 | Outstanding Contribution |
| Sony Radio Personality of the Year | 2011 | Prowadzenie programu radiowego |
| Rock and Roll Hall of Fame | 2012 | Członek (Faces) |
Dodatkowe projekty muzyczne
Ronnie Wood aktywnie działał również poza głównymi zespołami. W 1979 roku, w celu promocji swojego albumu „Gimme Some Neck”, sformował grupę The New Barbarians, z którą odbył trasę koncertową. Wood współtworzył również sukcesy solowe swojego przyjaciela, Roda Stewarta, będąc współautorem takich hitów jak „Gasoline Alley” czy „Every Picture Tells a Story”. W 2024 roku wsparł Teenage Cancer Trust, nagrywając partię gitary do reedycji utworu Marka Knopflera „Going Home”. Na rok 2025 zaplanowano pracę nad nowym albumem i dokumentem poświęconym zespołowi Faces.
Najważniejsze projekty muzyczne Ronniego Wooda
- The Birds (od 1964)
- Jeff Beck Group (1967–1969)
- Faces (od 1969)
- The Rolling Stones (od 1976)
- Kariera solowa (debiut albumem „I’ve Got My Own Album to Do” w 1974)
- The New Barbarians (1979)
- Współpraca z Rodem Stewartem
- Program radiowy „The Ronnie Wood Show” (od 2010)
Sport i hobby
Poza światem muzyki i sztuki, Ronnie Wood od lat pasjonuje się hodowlą i wyścigami koni pełnej krwi angielskiej. Jest hodowcą konia Sandymount Duke, który odnosił sukcesy w wyścigach pod okiem trenerki Jessiki Harrington. Ta pasja stanowi ważny element jego życia poza sceną i pracownią artystyczną.
Ciekawostki
Ronnie Wood wykazał się szybką reakcją podczas festiwalu Live Aid w 1985 roku, gdy Bobowi Dylanowi pękła struna w gitarze. Wood natychmiast oddał mu swój instrument, aby zachować ciągłość występu. Wood ma również dorobek literacki – jest autorem kilku książek, w tym autobiografii „Ronnie” (2007) i „Ronnie Wood: Artist” (2017), które przybliżają jego życie i twórczość.
Ronnie Wood to artysta o niezwykłej wszechstronności, którego wpływ na muzykę rockową i sztukę jest niepodważalny. Jego długoletnia kariera, obejmująca członkostwo w kultowych zespołach, bogatą twórczość solową, działalność artystyczną oraz radiową, stanowi inspirację dla wielu pokoleń twórców.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
[„Czy Ronnie Wood zastąpił Micka Taylora?”]
Tak, Ronnie Wood dołączył do The Rolling Stones w 1975 roku, zastępując Micka Taylora. Jego wejście do zespołu było kluczowe dla dalszego rozwoju brzmienia grupy.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Ronnie_Wood
